Na Wawel, na Wawel, krakowiaku żwawy,
Podumaj, potęsknij nad pomnikiem sławy.
Dzieje twojéj ziemi na grobowcach czytaj,
Twoich wodzów groby uściskiem powitaj.
Powitaj uściskiem, w oczy spojrzyj śmiało,
Bo tobie w dół patrzeć nigdy nie przystał.
Oni światu przegrażali i dziś, chociaż w trumnie!
Chociaż okiem marmurowém poglądają dumnie,
A na widok krzywych szabli, co zdobią grobowiec,
Wnuk ich wzdycba, drży najezdnik, uklęka wędrowiec.

by Edmund Wasilewski (1814-1846) , no title, from Poezye, in Krakowiaki, in Część I, no. 7

See other settings of this text

Popatrz się po górach, po dołach, równinach,
Niech Polski miłością krew ci zawrze w żyłach. 
Tu twych ojców kości bieleją spod sochy,
Tam w powietrzu drgają twoich braci prochy.
Przyłóż usta do nich, słodycze wysysaj.
Na ich łonie głowę do snu ukołysaj.
Do snu ukołysaj, niech się przyśnią tobie
Tysiące, tysiące, co już legły w grobie.

by Anonymous/Unidentified Artist

See other settings of this text