Frits Celis: Tijdkrans (The Lied and Art Song Texts Page: Texts and Translations to Lieder, mélodies, canzoni, and other classical vocal music)


  o Eerbiedweerdig hoofd
der blankgekruinde boomen,
  hoe heerlijk groet gij mij,
in 's winters pronksieraad;
  wanneer de bleeke zon
heur' eerste morgenstroomen
  ontginsteren in 't gevlerk
van uwe takken laat!

  Ze is helder, licht en wit,
ze is ongelijkbaar schoone,
  ze is vlekkeloos, de pracht
waarmeê gij zegepraalt;
  en, voor nen korten tijd
gekoningd, spant de kroone,
  ver boven al 't gesteent'
daarin de zonne straalt.

2. Winter II

Language: Dutch

Authorship

Guido (Pieter Theodoor Jozef) Gezelle (1830-1899)

Tijdkrans


Vol naalden vliegt de lucht,
vol priemend ijsgekertel,
dat glinstert in de zon,
en, met den asemtocht
gezwolgen, kilt en kerft
de kele en 't haargespertel,
dat in de neuze temt
den toevoer van de locht.

't Is bijtend koud. Een spree
van witheid, ongemeten,
't zij waar ge uwe oogen vlucht,
ligt overal gespreid;
't is snee' tot in uw huis,
't komt snee' door al de spleten;
't is snee', 't is immer snee',
en al sneeuwwittigheid.

De wind komt, wild en boos,
gesnoeid uit alle gaten;
geen ruste en wilt hij, eer
hij eenmaal weten zal
dat 't volk verdwenen is,
en hem wilt meester laten...
't Is bijster, bijtend koud,
en 't wintert overal.

3. Lente I

Language: Dutch

Authorship

Guido (Pieter Theodoor Jozef) Gezelle (1830-1899)

Tijdkrans


De eerde doomt, de biezen leken
     van den vroegen morgenbrand,
die, in 't oosten opgesteken,
     bijt in 't baardig weideland.
Grauw is 't over nacht gevrozen;
     over dag, van 's morgens vroeg,
viert en vonkt het zonneblozen
     fel, maar nog niet fel genoeg,
om het koele graf te ontsluiten,
     waarin 't zaad geborgen ligt,
wachtende, om opnieuw te spruiten,
     lente, naar uw zonnelicht.

4. Lente II

Language: Dutch

Authorship

Guido (Pieter Theodoor Jozef) Gezelle (1830-1899)

Tijdkrans


    Emberyza schoeniclus

 
  Geklauterd langs nen terruwstaal,
  wat voert ge een' lieve vogeltaal,
    't zij mussche of vinke,
't zij wiens gevlerkte keel mij nu in de ooren klinke,
    van uit het koorenveld!
  'k Verkenne u nauwe, in 't groen der terwe,
  aan 't grauwzijn van uw' vederverwe
    en aan uw stemgeweld,
dat prazelt, ongelijk de nachtegaalsche galmen,
al op- en nedergaan, bij 't buigen van de halmen.
    Wat zijt gij, pluimgediert,
    dat blij den Meie viert,
  en mij verzet, terwijl, voorbijgetreden,
ik vare dÃ³Ã³r den waai van 's zomers lustigheden?
    Wat zijt ge, onzichtbaar schier, doch wonderlijk gewrocht
    van Gods almachtigheid, dat, levende in de locht,
geen' enkelen droeven stap en moet op de aarde stellen,
maar hangt en wipt en waait, al aan de winden tellen
    hoe blij gij zijt?
  Och, ware ik half zoo vlugge en in den Mei verblijd;
en moest ik niet gedoen, met, scherp u nagekeken,
dit onvoltooid gedicht tot 's Heeren lof te spreken!

5. Lentemaand

Language: Dutch

Authorship

Guido (Pieter Theodoor Jozef) Gezelle (1830-1899)

Tijdkrans


'k Heb menig uur bij u
gesleten en genoten,
en nooit en heeft een uur met u
me een enklen stond verdroten.
'k Heb menig menig blom voor u
gelezen en geschonken,
en, lijk een bie, met u, met u,
er honing uit gedronken;
maar nooit een uur zo lief met u,
zoo lang zij duren koste,
maar nooit een uur zoo droef om u,
wanneer ik scheiden moste,
als de uur wanneer ik dicht bij u,
dien avond, neêrgezeten,
u spreken hoorde en sprak tot u
wat onze zielen weten.
Noch nooit een blom zo schoon, van u
gezocht, geplukt, gelezen,
als die dien avond blonk op u,
en mocht de mijne wezen!
Ofschoon, zoo wel voor mij als u,
- wie zal dit kwaad genezen? -
een uur bij mij, een uur bij u
niet lang een uur mag wezen;
ofschoon voor mij, oschoon voor u,
zoo lief en uitgelezen,
die rooze, al was 't een roos van u,
niet lang een roos mocht wezen,
toch lang bewaart, dit zeg ik u,
't en ware ik 't al verloze,
mijn hert drie dierbre beelden: u
dien avond - en - die rooze!

6. Zomer I

Language: Dutch

Authorship

Guido (Pieter Theodoor Jozef) Gezelle (1830-1899)

Tijdkrans


Glycine, 'k vroeg mij dikwijls hoe,
geplant al menig jaren,
gij blaren, schoone blaren droegt,
en immer schoone blaren.

Geen' blommen ooit, geen' enkelen tak,
hoe nauwe ik had gekeken,
en zag ik eens, eer, gister vroeg,
mij 't vraagstuk is gebleken.

Ik keek van onder op naar u!
Eilaas, ik keek om nieten:
ter zonne bloeit gij opwaards heen,
en zij mocht u genieten!

Glycine, neen 'k en kende noch
'k en ried uw bloeiend wonder:
al boven bloeit gij, God ter eere,
en ik, ik keek al onder!

7. Zomer II

Language: Dutch

Authorship

Guido (Pieter Theodoor Jozef) Gezelle (1830-1899)


[--- This text is not currently
in the database but will be added
as soon as we obtain it. ---]

8. Herfst

Language: Dutch

Authorship

Guido (Pieter Theodoor Jozef) Gezelle (1830-1899)

Tijdkrans


De boomen strooien weêr den weg
     met wakke winterblâren,
die, vol gevangen morgendauw,
     te gronde nedervaren.

Ze wentlen, zoo de wouters doen,
     die weg en weder draaien,
van de eene blomme op de andere, in
     het heetste zonnelaaien.

Geen zonne nu, geen vlindervlucht,
     geen blommen meer, die blinken;
maar blâren, die, verwelkerd, uit
     de hooge boomen zinken.

Maar blâren die, al stemmeloos,
     in 't gers en in de biezen,
in 't diepe van den wagenslag
     hun stille grafsteê kiezen.

De lucht is heel doorwaaid ervan:
     de wegen en de weiden,
de voren in den akkergrond
     en kan ik onderscheiden.

Zoo dapper, in de velden, zijn
     des zomers oude paden
met allerhande verwen van
     gestrooisel overladen.

Komt, koning Winter, komt nu maar;
     bij honderdduizendtallen,
van blommen en van blâren, is
     al 't zomervolk gevallen.